غبار فقر زنگ سرکشی را می شود صیقل

که سنگ اینجا شرر می گردد از وحشت کمینی ها

نفس دزدیدنم شد باعث جمعیت خاطر

به دام افتاد صید مطلبم از دام چینی ها

سیاهی می برد از شعله خاکسترنشینی ها

به شوخی آمد از بی د ستگاهی احتیاج من

درازی کرد دست آخر زکوته آستینی ها