تو چوشمع در برانجمن به هوس ستمکش سوختن

ستم است دعوت شه کنی که به کلبه های گدا بیا

به فسون حاجت هرزه دو، در جراتی نگشوده ام

زحیا رسیده به گوش من که عرق کن آبله پا بیا

کف پا نشسته به راه سرکه بلغزو جانب ما بیا

من بیدل از در عاجزی به چه سو روم، به کجا رسم

همه سوست حکم بروبرو همه جاست شوربیا بیا