ز خوب جستم و چشمی به خویش نگشودم

هنوز پاک نمی گردم از حساب حیا

دگر مخواه ز من ثاب هرزه جولانی

دویده ام عرقی چند در رکاب حیا

به روی من که فشاند اینقدرگلاب حیا

به چشم بسثن از انصاف ، نگذری زنهار

به پل نمی گذرد هیچکس زآب حیا