مژه بر هم آرم ازین وآن همه یک ورق کنم ازحیا

به نمود هستی بی اثر چه نقاب شق کنم از حیا

تو مگر به من نظری کنی که دمی عرق کنم از حیا

اگرم دهد خط امتحان ، هوس کتاب نه آسمان

چه کنم ز شوخی طبع دون ، قدحی نزد عرقم به خون

که ببوسم آن لب لعل گون سحری شفق کنم ازحیا

ز تخیلی که به راه دین غم باطلم شده دلنشین