چه کنم ز شوخی طبع دون ، قدحی نزد عرقم به خون

تو مگر به من نظری کنی که دمی عرق کنم از حیا

اگرم دهد خط امتحان ، هوس کتاب نه آسمان

مژه بر هم آرم ازین وآن همه یک ورق کنم ازحیا

که ببوسم آن لب لعل گون سحری شفق کنم ازحیا

ز تخیلی که به راه دین غم باطلم شده دلنشین

به من این گمان نبرد یقین که خیال حق کنم از حیا