هوسی اگربه جنون زند به همین نسق کنم ازحیا

ز تخیلی که به راه دین غم باطلم شده دلنشین

به من این گمان نبرد یقین که خیال حق کنم از حیا

چوز خاک لاله برون زند، قدح شکسته به خون زند

زکمالم آنچه به هم رسد، نه زلوح ونی زقلم رسد

خط نقش پا به رقم رسدکه منش سبق کنم از حیا

به امید وصل تونازنین ، همه رانثار دل است و دین