به امید وصل تونازنین ، همه رانثار دل است و دین

هوسی اگربه جنون زند به همین نسق کنم ازحیا

زکمالم آنچه به هم رسد، نه زلوح ونی زقلم رسد

خط نقش پا به رقم رسدکه منش سبق کنم از حیا

من بیدل وعرق جبین که چه در طبق کنم ازحیا