غافل نی ام ز چشمک پنهان بوریا

بوی گل ادب ز دماغم نمی رود

غلتیده ام دو روز به دامان بوریا

از عالم تسلی خاکم اشاره ایست

صد خامه بشکنی که به مشق ادب رسی

خط هاست درکتاب دبستان بوریا

بی خوابی که زحمت پهلوی کس مباد