آخر زمین گرفت به دندان بوریا

زین جاده انحراف ندارد فتادگی

مسطر زده است صفحه میدان بوریا

فقرم به پایداری نقش بنای عجز

لب بسته حلاوت کنج قناعتیم

نی بی صداست در شکرستان بوریا

بیدل فریب نعمت دیگرکه می خورد