ز جوهرست در ابروی تیغ چین غضب

به غیر عشق نداریم هیچ آیینی

گزیده ایم چو پروانه سوختن مذهب

هنر به اهل حسد می دهد نتیجه عیب

هوس چگونه کند شوخی از دل قانع

به دامن گهر آسوده است موج طلب

به دشت عجز تحیر متاع قافله ایم