کتاب دردسری شسته ام به آب غضب

ز بسکه دشمن آسودگی ست طینت من

چو شعله می شکند رنگ؟ از شکستن تب

قدح پرستی از اسباب فارغم دارد

به خامشی طلب از لعل یارکام امید

که بوسه روندهدتا به هم نیاری لب

به پیش جلوه طاقت گداز او بیدل