چه فیضها که ندارد طریقه آداب

چه غفلت است که از ما به موج تیغ نرفت

وگرنه قطره آبی ست نشتر رگ خواب

به طبع قطره تپش آرمید وگوهرشد

فضای بیخودی ات خالی از بهاری نیست

برون خرام ز خود، رنگ رفته را دریاب

ز بسکه محوتماشای او شدم بیدل