چه غفلت است که از ما به موج تیغ نرفت

کسی چه خیمه فرازد به این گسسته طناب

در این چمن همه گر صد بهارپیش آید

ز رنگ رفته ما می توان گرفت حساب

وگرنه قطره آبی ست نشتر رگ خواب

به طبع قطره تپش آرمید وگوهرشد

چه فیضها که ندارد طریقه آداب