بی صدا زین کوهسارم سنگ می آید جواب

ازتلاش آسود دل چون بر هوس دامن فشاند

شعله بی دود را چندان نباشد پیچ و تاب

آه از آن روزی که عرض مدعا سایل شود

گر به مخموران نگاهم هم نپردازد بلاست

ای به دور نرگست رم کرده مستی از شراب

بی بلایی نیست شمشیر مژه خواباندنت