در آن بساط که از رنگ آرزو پرسند

که سایه راست ز پهلوی عجز بستر خواب

فریب جلوه نیرنگ زندگی نخوری

که شسته اند ازین صفحه غیر نقش سراب

چو یاس در نفس ما شکسته است جواب

به دل اگر برسی جستجو نمی ماند

تحیر است درآیینه شوخی سیماب