تحیر است درآیینه شوخی سیماب

در آن بساط که از رنگ آرزو پرسند

چو یاس در نفس ما شکسته است جواب

به دل اگر برسی جستجو نمی ماند

نماند در دل ما خونی از فشار غمت

به غنچگی زگل ماگرفته اندگلاب

ز شرم حلقه آن زلف حیرتی دارم