آب ده چشم هوس ای شبنم از سیر نقاب

پیش روی اوکه آتش رنگ می بازد ز شرم

آینه از ساده لوحی می زند نقشی بر آب

در تماشاگاه بوی گل نگه را بار نیست

تا به کی بیکار باشد جوهر شمشیر ناز

گرچه می دانم نگاهت فتنه است ما مخواب

در دبستان تماشای جمالت هر سحر