رفتن عمر از خم قامت نمی خواهد مدد

می فشارم چشم و می ریزم به روی خواب آب

موجها باید زدن تا ساحلی پیدا شود

می کشد خود را اپن دریا به صد قلاب آب

هر قدم سیر پل است آنجا که شد نایاب آب

نیست جای شکوه گر ما را ز ما پرداخت عشق

درکتاب ما غشی بوده ست و در مهتاب آب