هر قدم سیر پل است آنجا که شد نایاب آب

موجها باید زدن تا ساحلی پیدا شود

می کشد خود را اپن دریا به صد قلاب آب

رفتن عمر از خم قامت نمی خواهد مدد

نیست جای شکوه گر ما را ز ما پرداخت عشق

درکتاب ما غشی بوده ست و در مهتاب آب

عمرها شدبیدل از خود می رویم و چاره نیست