عمرها شدبیدل از خود می رویم و چاره نیست

هر قدم سیر پل است آنجا که شد نایاب آب

نیست جای شکوه گر ما را ز ما پرداخت عشق

درکتاب ما غشی بوده ست و در مهتاب آب

گوهر غلتان ما را داد سر در آب ، آب