قامت خم گشته چون موج از خروش دل گداخت

در دم تیغت زخون خلق بیرنگ است آب

حرف ارباب نصیحت بر دل گرم آفت است

شیشه چون درآتش افتد بر سرش سنگ است آب

از صدای دلخراش ساز ما چنگ است آب

می کند در خود تماشای بهارستان رنگ

از برای سرخوشی در طبع گل بنگ است آب