درگلستان محبت واژگون می گردد آب

منتهای کار سالک می شود همرنگ درد

چون زشاخ وبرگ درگل رفت خون می گردد آب

همچو شبنم سیر اشک ما به دامان هواست

دام سودا می کند دل را هجوم احتیاج

ازفسون موج زنجیر جنون می گردد آب

دل چه باشد تا نگردد خون به یاد طره اش