دام سودا می کند دل را هجوم احتیاج

چون زشاخ وبرگ درگل رفت خون می گردد آب

همچو شبنم سیر اشک ما به دامان هواست

درگلستان محبت واژگون می گردد آب

ازفسون موج زنجیر جنون می گردد آب

دل چه باشد تا نگردد خون به یاد طره اش

گر همه سنگ است بیدل زین فسون می گردد آب