خاک این وادی به قدر چشم تر می دارد آب

زندگانی هم نماند آنجاکه افسرد عتبار

در شکست رنگ گلها بال و پر می دارد آب

تا نمیری تشنه کام ناامیدی ، گریه کن

سیل راحتهاست کسب اعتبارات جهان

خانه آیینه را هم دربه در می دارد آب

تا نفس باقی ست ما را باید ازخود رفت وبس