شرم بیدردی تری در طبع ما می پرورد

عاقبت چون خشکی ام از خاک برمی دارد آ ب

شور عمررفته سیلاب بنای هوشهاست

از صدا عمری ست ما را بیخبر می دارد آب

تا تهی از ناله شد نی در شکر می دارد آب

تخته مشق کدورتهامباش از اعتبار

تیغ در زنگ است بیدل هر قدر می دارد آب