بیشتر از لعل خاک خشک برمی دارد آب

سادهدل را اختلاط پوچ مغزان راحت است

صندلی ازکف به دفع دردسر می دارد آب

کم زمنعم نیست کسب عزت درونش هم

نیست از خود رفته را اندیشه پاس قدم

چون روان شدگی به پیش پا نظر می دارد آب

هستی عارف به قدر دستگاه نیستی ست