کراست بر لب جوآرزوی مطرب ومی

نشست دست ز تمکین کدام سنگ درآب

در ملایمتی زن ز حاسد ایمن باش

که شعله را به خس و خارنیست جنگ درآب

شکسته است نواهای موج چنگ در آب

کشید شعله دل سرز جیب اشک آخر

محال بود نهفتن دم نهنگ درآب