شکسته است نواهای موج چنگ در آب

در ملایمتی زن ز حاسد ایمن باش

که شعله را به خس و خارنیست جنگ درآب

کراست بر لب جوآرزوی مطرب ومی

کشید شعله دل سرز جیب اشک آخر

محال بود نهفتن دم نهنگ درآب

ز سخت جانی خود بی تو در شب هجران