نشسته درعرق خجلتم چوسنگ درآب

کشید شعله دل سرز جیب اشک آخر

محال بود نهفتن دم نهنگ درآب

ز سخت جانی خود بی تو در شب هجران

زگریه خاک جهان بی تو داده ایم به باد

هنوز چون مژه ها می زنیم چنگ درآب

نگشت شعله حسنت کم از هجوم عرق