زگریه خاک جهان بی تو داده ایم به باد

محال بود نهفتن دم نهنگ درآب

ز سخت جانی خود بی تو در شب هجران

نشسته درعرق خجلتم چوسنگ درآب

هنوز چون مژه ها می زنیم چنگ درآب

نگشت شعله حسنت کم از هجوم عرق

چسان جدا شود از برگ لاله رنگ درآب