راه غربت عارفان را در وطن پوشیده نیست

حلقه زنجیر نومید است از شیون درآب

کی توانم در دل سنگین خوبان جاکنم

من که نتوانم فروبردن سر سوزن درآب

گوهر ازگرداب دارد هر طرف روزن در آب

ظاهر و باطن به گرد عرض یکدیگرگم است

آب درگلشن نمایان است چون گلشن در آب