ظاهر و باطن به گرد عرض یکدیگرگم است

من که نتوانم فروبردن سر سوزن درآب

راه غربت عارفان را در وطن پوشیده نیست

گوهر ازگرداب دارد هر طرف روزن در آب

آب درگلشن نمایان است چون گلشن در آب

پوچ می آیی برون ازلاف هستی دم مزن

نیست بی عرض حباب از قطره خندیدن در آب