ما به امید گداز دل به خود بالیده ایم

کس چه بندد طرف مستی زین پری مینا شراب

مقصد حیرت خرام اشک بیتابم مپرس

نشئه بیرون تاز ادراک است و خون پیما شراب

یعنی این انگور هم خواهد شدن فردا شراب

در ره ما از شکست شیشه های آبله

می فروشد همچو جام باده نقش پا شراب