شبنم صفت خوش آنکه کنم از هوا نقاب

تا دیده ام سواد خطت رفته ام ز هوش

آگه نی ام غبار نگاهت یا نقاب

اظهار زندگی عرق خجلت است و بس

از شرم روسیاهی اعمال زشت خو

بر رخ کشیده ایم ز دست دعا نقاب

بینش تویی کسی چه کند فهم جلوه ات