بیدل که رحم می کرد بر سخت جانی ما؟

یارب که گیسوی چنگ افتد به پای مطرب

قانون به زخمه نازان ، دف از تپانجه خندان

بر ساز ما فتاده ست یکسر بلای مطرب

ناخن اگر نمی بود زورآزمای مطرب