فراغت گل کن و خود را برون آر از شمار امشب

پر طاووس تاکی بالش راحت به گل گیرد

خیال افسانه خوابت نمی آید به کار امشب

حساب بی دماغان فرصت فردا نمی خواهد

مبادا خجلت واماندگی آبت کند فردا

به رنگ شمع اگر خاری به پا داری برآر امشب

زصد شمع و چراغم غیراین معنی نشد روشن