سیه بختی او ز مه غازه دارد

به روی سحرحیرت دیده شب

دل از طره رم کرد و شد صید رویش

به صبح آشتی کرد رنجیده شب

بنازم به بخت نکوهیده شب

فروغ سحرکابروی جهان است

بودگردی از دامن چیده شب