ز مراد عالم آب و گل به در جنون زن و واگسل

به وصول مقصد عافیت نه دلیل جو نه عصا طلب

تو زاشک آن همه کم نه ای قدمی زآبله پا طلب

اثر اجابت منفعل ز شکست دست دعا طلب

به کجاست صدر و چه آستان که گذشته ای تو از این و آن

چو نگاه حسرت ازاین مکان ، همه چیز رو به قفا طلب