به کجاست صدر و چه آستان که گذشته ای تو از این و آن

تو زاشک آن همه کم نه ای قدمی زآبله پا طلب

ز مراد عالم آب و گل به در جنون زن و واگسل

اثر اجابت منفعل ز شکست دست دعا طلب

چو نگاه حسرت ازاین مکان ، همه چیز رو به قفا طلب

ز سهر اگر همه بگذری ، تو همان به سایه برابری

به علاج شعله خودسری نمی ازجبین حیا طلب