به علاج شعله خودسری نمی ازجبین حیا طلب

به کجاست صدر و چه آستان که گذشته ای تو از این و آن

چو نگاه حسرت ازاین مکان ، همه چیز رو به قفا طلب

ز سهر اگر همه بگذری ، تو همان به سایه برابری

به فسانه هوس آنقدر مفروش شهرت کر و فر

چو غبار انجمن سحر نفسی شمار و هوا طلب

ز هوای کبر و سر منی همه راست ننگ فروتنی