چو غبار انجمن سحر نفسی شمار و هوا طلب

ز سهر اگر همه بگذری ، تو همان به سایه برابری

به علاج شعله خودسری نمی ازجبین حیا طلب

به فسانه هوس آنقدر مفروش شهرت کر و فر

ز هوای کبر و سر منی همه راست ننگ فروتنی

توبه ذوق منصب ایمنی زپرشکسته هما طلب

دل ذره گر همه خون کند، زکم آوری چه فزون کند