جهان ز خبث تهی گشت تا تو بالیدی

به روز هجر ز مژگان ترگلاب طلب

به رفع کلفت هر آفتی ست تدبیری

گر آتشی به دل افتد زدیده آب طلب

به صفرنه فلک از قدر خود حساب طلب

کسی ز مرگ اگر رسم زندگی خواهد

تو هم ز عالم پیری بروشباب طلب