فصل شتا محافظت ازپوستین طلب

دل جمع کن ز بام و در عافیت فسون

آسودگی ز خانه به دوشان زین طلب

پشمینه پوش رو به فسردن سرای شیخ!

دست طلب به هرچه رسد مفت عجزگیر

دور است آسمان ، تو مراد از زمین طلب

گلهای این چمن همه در زیر پای توست