دست طلب به هرچه رسد مفت عجزگیر

آسودگی ز خانه به دوشان زین طلب

پشمینه پوش رو به فسردن سرای شیخ!

فصل شتا محافظت ازپوستین طلب

دور است آسمان ، تو مراد از زمین طلب

گلهای این چمن همه در زیر پای توست

ای غافل از ادب نگه شرمگین طلب