صد جرس می دارد اینجا های های عندلیب

جلوه گل گر چنین طاقت گدازیها کند

بعد از این خاکستری یابی به جای عندلیب

کاروان رنگ و بورا هیچ جا آرام نیست

عجز هم ما را در این گلشن به جایی می برد

نیست کم از ناله ، بال نارسای عندلیب

بر جبین برگ گل چین می طرازد موج رنگ