ای که خواهی پاس ناموس محبت داشتن

نیست کم از ناله ، بال نارسای عندلیب

بر جبین برگ گل چین می طرازد موج رنگ

پر به سامان است محراب دعای عندلیب

شرم دار از دیدن گل بی رضای عندلیب

حسن مستغنی ست از شهرت نواییهای عشق

هیچکس گل را نمی خواهد برای عندلیب