تمهید عیش ای بیخبر فرصت ندارد آنقدر

تا ریشه باشد می تند آوارگی بر دانه ات

در عالم عشق و هوس رنجی ندارد هیچ کس

چون شمع زافسون نفس خودآتشی در خانه ات

تا شیشه قلقل کرده سر می رفته از پیمانه ات

سیر خرابات دلست آنجاکه می سایی قدم

غلتیده هستی تا عدم در لغزش مستانه ات