نرسید قطرت نه فلک به هوابیان زمینی ات

سرکیست تا برد آرزو به غبار سجده کمینی ات

نه حقیقت دویی آشنا، نه دلیل عین تو مآسوا

به کجاست عکس توهمی که فریبد آینه بینی ات

تک و تاز وهم و گمان ما به جنون گسسته عنان ما