که کسی به غیر تنزه تو رسد به دامن چینی ات

تک و تاز وهم و گمان ما به جنون گسسته عنان ما

تویی آنکه هم تو رسید ه ای به سواد فهم یقینی ات

ز جهات عالم خشک و تر به غنا نچیده ای آنقدر

نه به فهم تاب رسیدنی نه به دیده طاقت دیدنی

دل خلق و هرزه تپیدنی به خیال جلوه کمینی ات

چه حدوث وکو قدم زمان چه حساب کون وکجا مکان