نه به فهم تاب رسیدنی نه به دیده طاقت دیدنی

تویی آنکه هم تو رسید ه ای به سواد فهم یقینی ات

ز جهات عالم خشک و تر به غنا نچیده ای آنقدر

که کسی به غیر تنزه تو رسد به دامن چینی ات

دل خلق و هرزه تپیدنی به خیال جلوه کمینی ات

چه حدوث وکو قدم زمان چه حساب کون وکجا مکان

همه یک شاره ای کن فکان نه شهوری و نه سنینی ات